๕. รํสิสญฺญกตฺเถรอปทานํ

๒๑. ‘‘อุเทนฺตํ สตรํสึว, ปีตรํสึว [สิตรํสึ ว (สี. สฺยา.)] ภาณุมํ;

พฺยคฺฆูสภํว ปวรํ, สุชาตํ ปพฺพตนฺตเร.

๒๒. ‘‘พุทฺธสฺส อานุภาโว โส, ชลเต ปพฺพตนฺตเร;

รํเส [รํสฺยา (?)] จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

๒๓. ‘‘อวเสเสสุ กปฺเปสุ, กุสลํ จริตํ มยา;

เตน จิตฺตปฺปสาเทน, พุทฺธานุสฺสติยาปิ จ.

๒๔. ‘‘ตึสกปฺปสหสฺเสโต, ยํ สญฺญมลภึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ.

๒๕. ‘‘สตฺตปญฺญาสกปฺปมฺหิ, เอโก อาสึ ชนาธิโป;

สุชาโต นาม นาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รํสิสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

รํสิสญฺญกตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.