๓. สจฺจสญฺญกตฺเถรอปทานํ

๑๑. ‘‘เวสฺสภู ตมฺหิ สมเย, ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขโต;

เทเสติ อริยสจฺจานิ, นิพฺพาเปนฺโต มหาชนํ.

๑๒. ‘‘ปรมการุญฺญปตฺโตมฺหิ, สมิตึ อคมาสหํ;

โสหํ นิสินฺนโก สนฺโต, ธมฺมมสฺโสสิ สตฺถุโน.

๑๓. ‘‘ตสฺสาหํ ธมฺมํ สุตฺวาน, เทวโลกํ อคจฺฉหํ;

ตึสกปฺปานิ เทเวสุ, อวสึ ตตฺถหํ ปุเร.

๑๔. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ สญฺญมลภึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สจฺจสญฺญายิทํ ผลํ.

๑๕. ‘‘ฉพฺพีสมฺหิ อิโต กปฺเป, เอโก อาสึ ชนาธิโป;

เอกผุสิตนาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สจฺจสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สจฺจสญฺญกตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.