๒. ปานธิทายกตฺเถรอปทานํ

๖. ‘‘อารญฺญิกสฺส อิสิโน, จิรรตฺตตปสฺสิโน [ฌายิโน, เมตฺตจิตฺตตปสฺสิโน (สฺยา.)];

พุทฺธสฺส [ธมฺมสฺส (สฺยา. ก.)] ภาวิตตฺตสฺส, อทาสึ ปานธึ อหํ.

๗. ‘‘เตน กมฺเมน ทฺวิปทินฺท, โลกเชฏฺฐ นราสภ;

ทิพฺพยานํ [สพฺพํ ยานํ (สี.)] อนุโภมิ, ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

๘. ‘‘จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปานธิสฺส อิทํ ผลํ.

๙. ‘‘สตฺตสตฺตติโต กปฺเป, อฏฺฐ อาสึสุ ขตฺติยา;

สุยานา นาม นาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปานธิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปานธิทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.