๑. หตฺถิทายกตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส ภควโต, ทฺวิปทินฺทสฺส ตาทิโน;

นาคเสฏฺโฐ มยา ทินฺโน, อีสาทนฺโต อุรูฬฺหวา.

๒. ‘‘อุตฺตมตฺถํ อนุโภมิ, สนฺติปทมนุตฺตรํ;

นาคทานํ [อคฺคทานํ (สี. ก.)] มยา ทินฺนํ, สพฺพโลกหิเตสิโน.

๓. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ นาค [ทาน (สี. ก.)] มททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, นาคทานสฺสิทํ ผลํ.

๔. ‘‘อฏฺฐสตฺตติกปฺปมฺหิ, โสฬสาสึสุ ขตฺติยา;

สมนฺตปาสาทิกา นาม, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา หตฺถิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

หตฺถิทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.