๑๐. ปาปนิวาริยตฺเถรอปทานํ

๔๔. ‘‘ติสฺสสฺส ตุ ภควโต, เทวเทวสฺส ตาทิโน;

เอกจฺฉตฺตํ มยา ทินฺนํ, วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

๔๕. ‘‘นิวุตํ โหติ เม ปาปํ, กุสลสฺสุปสมฺปทา;

อากาเส ฉตฺตํ ธาเรนฺติ, ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

๔๖. ‘‘จริมํ วตฺตเต มยฺหํ, ภวา สพฺเพ สมูหตา;

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ, สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

๔๗. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ ฉตฺตมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ฉตฺตทานสฺสิทํ ผลํ.

๔๘. ‘‘เทฺวสตฺตติมฺหิโต กปฺเป, อฏฺฐาสึสุ ชนาธิปา;

มหานิทานนาเมน, ราชาโน จกฺกวตฺติโน.

๔๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาปนิวาริโย [วาตาตปนิวาริโย (สี.)] เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ;

ปาปนิวาริยตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

กณิการปุปฺผิยวคฺโค เอกวีสติโม.