๘. มุฏฺฐิปูชกตฺเถรอปทานํ

๔๒. ‘‘สุเมโธ นาม ภควา, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

ปจฺฉิเม อนุกมฺปาย, ปธานํ ปทหี ชิโน.

๔๓. ‘‘ตสฺส จงฺกมมานสฺส, ทฺวิปทินฺทสฺส ตาทิโน;

คิริเนลสฺส ปุปฺผานํ, มุฏฺฐึ พุทฺธสฺส โรปยึ.

๔๔. ‘‘เตน จิตฺตปฺปสาเทน, สุกฺกมูเลน โจทิโต;

ตึสกปฺปสหสฺสานิ, ทุคฺคตึ นุปปชฺชหํ.

๔๕. ‘‘เตวีสติกปฺปสเต, สุเนโล นาม ขตฺติโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, เอโก อาสึ มหพฺพโล.

๔๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มุฏฺฐิปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มุฏฺฐิปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.