๙. กึกณิกปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๔๗. ‘‘สุมงฺคโลติ นาเมน, สยมฺภู อปราชิโต;

ปวนา นิกฺขมิตฺวาน, นครํ ปาวิสี ชิโน.

๔๘. ‘‘ปิณฺฑจารํ จริตฺวาน, นิกฺขมฺม นครา มุนิ;

กตกิจฺโจว สมฺพุทฺโธ, โส วสี วนมนฺตเร.

๔๙. ‘‘กึกณิปุปฺผํ ปคฺคยฺห, พุทฺธสฺส อภิโรปยึ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, สยมฺภุสฺส มเหสิโน.

๕๐. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๕๑. ‘‘ฉฬาสีติมฺหิโต กปฺเป, อปิลาสิสนามโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๕๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กึกณิกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กึกณิกปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.