๕. องฺโกลกตฺเถรอปทานํ

๒๓. ‘‘องฺโกลํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา, มาลาวรํ สโกสกํ [สโมคธํ (สฺยา.)];

โอจินิตฺวาน ตํ ปุปฺผํ, อคมํ พุทฺธสนฺติกํ.

๒๔. ‘‘สิทฺธตฺโถ ตมฺหิ สมเย, ปติลีโน มหามุนิ;

มุหุตฺตํ ปฏิมาเนตฺวา, คุหายํ ปุปฺผโมกิรึ.

๒๕. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผทานสฺสิทํ [พุทฺธปูชายิทํ (สี. สฺยา.)] ผลํ.

๒๖. ‘‘ฉตฺตึสมฺหิ อิโต กปฺเป, อาเสโก เทวคชฺชิโต;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา องฺโกลโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

องฺโกลกตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.