๒. ติณสนฺถารกตฺเถรอปทานํ

๖. ‘‘ยทา วนวาสี [ยํ ทายวาสิโก (สี.)] อิสิ, ติณํ ลายติ สตฺถุโน;

สพฺเพ ปทกฺขิณาวฏฺฏา [ปทกฺขิณาวตฺตา (สี. สฺยา.)], ปถพฺยา [ปุถวฺยา (สี.)] นิปตึสุ เต.

๗. ‘‘ตมหํ ติณมาทาย, สนฺถรึ ธรณุตฺตเม;

ตีเณว ตาลปตฺตานิ, อาหริตฺวานหํ ตทา.

๘. ‘‘ติเณน ฉทนํ กตฺวา, สิทฺธตฺถสฺส อทาสหํ;

สตฺตาหํ ธารยุํ ตสฺส [ตตฺถ (สฺยา.)], เทวมานุสสตฺถุโน.

๙. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ติณํ อททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ติณทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๐. ‘‘ปญฺจสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป, จตฺตาโรสุํ มหทฺธนา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสนฺถารโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติณสนฺถารกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.