๓. ขณฺฑปุลฺลิยตฺเถรอปทานํ

๑๒. ‘‘ผุสฺสสฺส โข ภควโต, ถูโป อาสิ มหาวเน;

กุญฺชเรหิ ตทา ภินฺโน, ปรูโฬฺห ปาทโป [ปรูฬฺหปาทโป (สี.), สํรูโฬฺห ปาทโป (สฺยา.)] ตหึ.

๑๓. ‘‘วิสมญฺจ สมํ กตฺวา, สุธาปิณฺฑํ อทาสหํ;

ติโลกครุโน ตสฺส, คุเณหิ ปริโตสิโต [ปริโต สุโต (ก.)].

๑๔. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สุธาปิณฺฑสฺสิทํ ผลํ.

๑๕. ‘‘สตฺตสตฺตติกปฺปมฺหิ, ชิตเสนาสุํ โสฬส;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ขณฺฑผุลฺลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ขณฺฑปุลฺลิยตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.