๑. ตมาลปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘จุลฺลาสีติสหสฺสานิ, ถมฺภา โสวณฺณยา อหู;

เทวลฏฺฐิปฏิภาคํ, วิมานํ เม สุนิมฺมิตํ.

๒. ‘‘ตมาลปุปฺผํ ปคฺคยฺห, วิปฺปสนฺเนน เจตสา;

พุทฺธสฺส อภิโรปยึ, สิขิโน โลกพนฺธุโน.

๓. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๔. ‘‘อิโต วีสติเม กปฺเป, จนฺทติตฺโตติ เอกโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตมาลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ตมาลปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.