๔. อารกฺขทายกตฺเถรอปทานํ

๑๙. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส ภควโต, เวทิ การาปิตา [เวทิกา การิตา (สฺยา.)] มยา;

อารกฺโข จ มยา ทินฺโน, สุคตสฺส มเหสิโน.

๒๐. ‘‘เตน กมฺมวิเสเสน, น ปสฺสึ ภยเภรวํ;

กุหิญฺจิ อุปปนฺนสฺส, ตาโส มยฺหํ น วิชฺชติ.

๒๑. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ เวทึ การยึ ปุเร;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, เวทิกาย อิทํ ผลํ.

๒๒. ‘‘อิโต ฉฏฺฐมฺหิ กปฺปมฺหิ, อปสฺเสนสนามโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อารกฺขทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อารกฺขทายกตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.