๓. เทฺวรตนิยตฺเถรอปทานํ

๑๒. ‘‘มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ, อรญฺเญ กานเน อหํ;

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ, อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ.

๑๓. ‘‘มํสเปสิ มยา ทินฺนา, วิปสฺสิสฺส มเหสิโน;

สเทวกสฺมึ โลกสฺมึ, อิสฺสรํ การยามหํ.

๑๔. ‘‘อิมินา มํสทาเนน, รตนํ นิพฺพตฺตเต มม;

ทุเวเม รตนา โลเก, ทิฏฺฐธมฺมสฺส ปตฺติยา.

๑๕. ‘‘เตหํ สพฺเพ อนุโภมิ, มํสทานสฺส สตฺติยา;

คตฺตญฺจ มุทุกํ มยฺหํ, ปญฺญา นิปุณเวทนี.

๑๖. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ มํสมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, มํสทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๗. ‘‘อิโต จตุตฺถเก กปฺเป, เอโก อาสึ ชนาธิโป;

มหาโรหิตนาโม โส, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทฺวรตนิโย [ทฺวิรตนิโย (สี.)] เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เทฺวรตนิยตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.

ทสมํ ภาณวารํ.