๒. อชินทายกตฺเถรอปทานํ

๖. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, คณสตฺถารโก อหํ;

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ, อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ.

๗. ‘‘จมฺมขณฺฑํ มยา ทินฺนํ, สิขิโน โลกพนฺธุโน;

เตน กมฺเมน ทฺวิปทินฺท, โลกเชฏฺฐ นราสภ.

๘. ‘‘สมฺปตฺตึ อนุโภตฺวาน, กิเลเส ฌาปยึ อหํ;

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ, สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

๙. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, อชินํ ยํ อทาสหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อชินสฺส อิทํ ผลํ.

๑๐. ‘‘อิโต ปญฺจมเก กปฺเป, ราชา อาสึ สุทายโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อชินทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อชินทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.