๖. โพธิอุปฏฺฐากตฺเถรอปทานํ

๓๐. ‘‘นคเร รมฺมวติยา, อาสึ มุรชวาทโก;

นิจฺจุปฏฺฐานยุตฺโตมฺหิ, คโตหํ โพธิมุตฺตมํ.

๓๑. ‘‘สายํ ปาตํ อุปฏฺฐิตฺวา, สุกฺกมูเลน โจทิโต;

อฏฺฐารสกปฺปสเต, ทุคฺคตึ นุปปชฺชหํ.

๓๒. ‘‘ปนฺนรเส กปฺปสเต, อิโต อาสึ ชนาธิโป;

มุรโช [ทมโถ (สฺยา.)] นาม นาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๓๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โพธิอุปฏฺฐาโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โพธิอุปฏฺฐากตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.