๗. เอกจินฺติกตฺเถรอปทานํ

๓๔. ‘‘ยทา เทโว [เทวา (ก.)] เทวกายา, จวเต [จวนฺติ (ก.)] อายุสงฺขยา;

ตโย สทฺทา นิจฺฉรนฺติ, เทวานํ อนุโมทตํ.

๓๕. ‘อิโต โภ สุคตึ คจฺฉ, มนุสฺสานํ สหพฺยตํ;

มนุสฺสภูโต สทฺธมฺเม, ลภ สทฺธํ อนุตฺตรํ.

๓๖. ‘‘‘สา เต สทฺธา นิวิฏฺฐาสฺส, มูลชาตา ปติฏฺฐิตา;

ยาวชีวํ อสํหีรา, สทฺธมฺเม สุปฺปเวทิเต.

๓๗. ‘‘‘กาเยน กุสลํ กตฺวา, วาจาย กุสลํ พหุํ;

มนสา กุสลํ กตฺวา, อพฺยาปชฺชํ [อพฺยาปชฺฌํ (สฺยา.), อปฺปมาณํ (อิติวุตฺตเก ๘๓)] นิรูปธึ.

๓๘. ‘‘‘ตโต โอปธิกํ ปุญฺญํ, กตฺวา ทาเนน ตํ พหุํ;

อญฺเญปิ มจฺเจ สทฺธมฺเม, พฺรหฺมจริเย นิเวสย’.

๓๙. ‘‘อิมาย อนุกมฺปาย, เทวา เทวํ ยทา วิทู;

จวนฺตํ อนุโมทนฺติ, เอหิ เทว ปุนปฺปุนํ [เทวปุรํ ปุน (สฺยา.)].

๔๐. ‘‘สํเวโค เม [สํวิคฺโคหํ (สฺยา.)] ตทา อาสิ, เทวสงฺเฆ สมาคเต;

กํสุ นาม อหํ โยนึ, คมิสฺสามิ อิโต จุโต.

๔๑. ‘‘มม สํเวคมญฺญาย, สมโณ ภาวิตินฺทฺริโย;

มมุทฺธริตุกาโม โส, อาคจฺฉิ มม สนฺติกํ.

๔๒. ‘‘สุมโน นาม นาเมน, ปทุมุตฺตรสาวโก;

อตฺถธมฺมานุสาสิตฺวา, สํเวเชสิ มมํ ตทา.

๔๓. ‘‘ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา, พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาทยึ;

ตํ ธีรํ อภิวาเทตฺวา, ตตฺถ กาลํกโต อหํ.

๔๔. ‘‘อุปปชฺชึ ส [อุปปชฺชิสฺสํ (สี.)] ตตฺเถว, สุกฺกมูเลน โจทิโต;

กปฺปานํ สตสหสฺสํ, ทุคฺคตึ นุปปชฺชหํ.

๔๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกจินฺติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกจินฺติกตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.