๑๐. ติวณฺฏิปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๕๗. ‘‘อภิภูตํ ปนิชฺฌนฺติ [อภิภูโตปนิชฺฌนฺติ (สี.)], สพฺเพ สงฺคมฺม เต มมํ [อภิภุํ เถรํ ปนิชฺฌาม, สพฺเพ สงฺคมฺม เต มยํ (สฺยา.)];

เตสํ นิชฺฌายมานานํ, ปริฬาโห อชายถ.

๕๘. ‘‘สุนนฺโท นาม นาเมน, พุทฺธสฺส สาวโก ตทา;

ธมฺมทสฺสิสฺส มุนิโน, อาคจฺฉิ มม สนฺติกํ.

๕๙. ‘‘เย เม พทฺธจรา อาสุํ, เต เม ปุปฺผํ อทุํ ตทา;

ตาหํ ปุปฺผํ คเหตฺวาน, สาวเก อภิโรปยึ.

๖๐. ‘‘โสหํ กาลํกโต ตตฺถ, ปุนาปิ อุปปชฺชหํ;

อฏฺฐารเส กปฺปสเต, วินิปาตํ น คจฺฉหํ.

๖๑. ‘‘เตรเสโต กปฺปสเต, อฏฺฐาสุํ ธูมเกตุโน;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๖๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติวณฺฏิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ;

ติวณฺฏิปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

กุฏชปุปฺผิยวคฺโค เอกูนวีสติโม.