๖. สปฺปิทายกตฺเถรอปทานํ

๒๘. ‘‘ผุสฺโส นามาสิ [นามาถ (สี.)] ภควา, อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห;

คจฺฉเต วีถิยํ วีโร, นิพฺพาเปนฺโต มหาชนํ.

๒๙. ‘‘อนุปุพฺเพน ภควา, อาคจฺฉิ มม สนฺติกํ;

ตโต ตํ [ตโตหํ (สี. สฺยา.)] ปตฺตํ ปคฺคยฺห, สปฺปิเตลมทาสหํ.

๓๐. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ สปฺปิมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สปฺปิทานสฺสิทํ ผลํ.

๓๑. ‘‘ฉปฺปญฺญาเส อิโต กปฺเป, เอโก อาสิ สโมทโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๓๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สปฺปิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สปฺปิทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.