๕. กณิการฉตฺติยตฺเถรอปทานํ

๒๓. ‘‘เวสฺสภู นาม สมฺพุทฺโธ, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

ทิวาวิหาราย มุนิ, โอคาหยิ มหาวนํ.

๒๔. ‘‘กณิการํ โอจินิตฺวา, ฉตฺตํ กตฺวานหํ ตทา;

ปุปฺผจฺฉทนํ กตฺวาน, พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

๒๕. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๒๖. ‘‘อิโต วีสติกปฺปมฺหิ, โสณฺณาภา อฏฺฐ ขตฺติยา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๒๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กณิการฉตฺติโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กณิการฉตฺติยตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.