๙. สาลปุปฺผทายกตฺเถรอปทานํ

๖๐. ‘‘มิคราชา ตทา อาสึ, อภิชาโต สุเกสรี;

คิริทุคฺคํ คเวสนฺโต, อทฺทสํ โลกนายกํ.

๖๑. ‘‘อยํ นุ โข มหาวีโร, นิพฺพาเปติ มหาชนํ;

ยํนูนาหํ อุปาเสยฺยํ, เทวเทวํ นราสภํ.

๖๒. ‘‘สาขํ สาลสฺส ภญฺชิตฺวา, สโกสํ ปุปฺผมาหรึ;

อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ, อทาสึ ปุปฺผมุตฺตมํ.

๖๓. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ.

๖๔. ‘‘อิโต จ นวเม กปฺเป, วิโรจนสนามกา;

ตโย อาสึสุ ราชาโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๖๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สาลปุปฺผทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สาลปุปฺผทายกตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.