๑๐. ปิยาลผลทายกตฺเถรอปทานํ

๖๖. ‘‘ปาราวโต [ปโรธโก (สฺยา.)] ตทา อาสึ, ปรํ อนุปโรธโก;

ปพฺภาเร เสยฺยํ กปฺเปมิ, อวิทูเร สิขิสตฺถุโน.

๖๗. ‘‘สายํ ปาตญฺจ ปสฺสามิ, พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ;

เทยฺยธมฺโม จ เม นตฺถิ, ทฺวิปทินฺทสฺส ตาทิโน.

๖๘. ‘‘ปิยาลผลมาทาย, อคมํ พุทฺธสนฺติกํ;

ปฏิคฺคเหสิ ภควา, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ.

๖๙. ‘‘ตโต ปรํ อุปาทาย, ปริจารึ วินายกํ;

เตน จิตฺตปฺปสาเทน, ตตฺถ กาลงฺกโต อหํ.

๗๐. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ผลํ อททึ อหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ผลทานสฺสิทํ ผลํ.

๗๑. ‘‘อิโต ปนฺนรเส กปฺเป, ตโย อาสุํ ปิยาลิโน;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๗๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิยาลผลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปิยาลผลทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

โสภิตวคฺโค จุทฺทสโม.