๘. ญาณสญฺญิกตฺเถรอปทานํ

๘๔. ‘‘ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ, วสามิ ปพฺพตนฺตเร;

ปุลินํ โสภนํ ทิสฺวา, พุทฺธเสฏฺฐํ อนุสฺสรึ.

๘๕. ‘‘ญาเณ อุปนิธา นตฺถิ, สงฺขารํ [สงฺคามํ (สี. สฺยา.), สงฺขาตํ (เถรคาถา อฏฺฐ.)] นตฺถิ สตฺถุโน;

สพฺพธมฺมํ อภิญฺญาย, ญาเณน อธิมุจฺจติ.

๘๖. ‘‘นโม เต ปุริสาชญฺญ, นโม เต ปุริสุตฺตม;

ญาเณน เต สโม นตฺถิ, ยาวตา ญาณมุตฺตมํ.

๘๗. ‘‘ญาเณ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ;

อวเสเสสุ กปฺเปสุ, กุสลํ จริตํ [กริตํ (สี. สฺยา.), กิริยํ (ก.)] มยา.

๘๘. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ สญฺญมลภึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ญาณสญฺญายิทํ ผลํ.

๘๙. ‘‘อิโต สตฺตติกปฺปมฺหิ [เตสตฺตติกปฺเป (สี. สฺยา.)], เอโก ปุลินปุปฺผิโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๙๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ญาณสญฺญิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ญาณสญฺญิกตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.