๑๐. ชาติปูชกตฺเถรอปทานํ

๘๒. ‘‘ชายนฺตสฺส วิปสฺสิสฺส, อาโลโก วิปุโล อหุ;

ปถวี จ ปกมฺปิตฺถ, สสาครา สปพฺพตา.

๘๓. ‘‘เนมิตฺตา จ วิยากํสุ, พุทฺโธ โลเก ภวิสฺสติ;

อคฺโค จ สพฺพสตฺตานํ, ชนตํ อุทฺธริสฺสติ.

๘๔. ‘‘เนมิตฺตานํ สุณิตฺวาน, ชาติปูชมกาสหํ;

เอทิสา ปูชนา นตฺถิ, ยาทิสา ชาติปูชนา.

๘๕. ‘‘สงฺขริตฺวาน [สํหริตฺวาน (สี. สฺยา.), สงฺกริตฺวาน (ก.)]

กุสลํ, สกํ จิตฺตํ ปสาทยึ.

ชาติปูชํ กริตฺวาน, ตตฺถ กาลงฺกโต อหํ.

๘๖. ‘‘ยํ ยํ โยนุปปชฺชามิ, เทวตฺตํ อถ มานุสํ;

สพฺเพ สตฺเต อภิโภมิ, ชาติปูชายิทํ ผลํ.

๘๗. ‘‘ธาติโย มํ อุปฏฺฐนฺติ, มม จิตฺตวสานุคา;

น ตา สกฺโกนฺติ โกเปตุํ, ชาติปูชายิทํ ผลํ.

๘๘. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปูชมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ชาติปูชายิทํ ผลํ.

๘๙. ‘‘สุปาริจริยา นาม, จตุตฺตึส ชนาธิปา;

อิโต ตติยกปฺปมฺหิ, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๙๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ชาติปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ชาติปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

มหาปริวารวคฺโค ทฺวาทสโม.