๕. คนฺธมาลิยตฺเถรอปทานํ

๒๔. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส ภควโต, คนฺธถูปํ อกาสหํ;

สุมเนหิ ปฏิจฺฉนฺนํ, พุทฺธานุจฺฉวิกํ กตํ.

๒๕. ‘‘กญฺจนคฺฆิยสงฺกาสํ, พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ;

อินฺทีวรํว ชลิตํ, อาทิตฺตํว หุตาสนํ.

๒๖. ‘‘พฺยคฺฆูสภํว ปวรํ, อภิชาตํว เกสรึ;

นิสินฺนํ สมณานคฺคํ, ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ.

๒๗. ‘‘วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท, ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข;

จตุนฺนวุติโต กปฺเป, คนฺธมาลํ ยโต อทํ.

๒๘. ‘‘พุทฺเธ กตสฺส การสฺส, ผเลนาหํ วิเสสโต;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๒๙. ‘‘จตฺตารีสมฺหิ เอกูเน, กปฺเป อาสึสุ โสฬส;

เทวคนฺธสนามา เต, ราชาโน จกฺกวตฺติโน.

๓๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺธมาลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

คนฺธมาลิยตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.