๖. ติปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๓๑. ‘‘มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ, อรญฺเญ กานเน อหํ [พฺรหา (สฺยา.)];

ปาฏลึ หริตํ ทิสฺวา, ตีณิ ปุปฺผานิ โอกิรึ.

๓๒. ‘‘ปติตปตฺตานิ [สตฺตปตฺตานิ (สี.), สตปตฺตานิ (ก.), สุกฺขปณฺณานิ (สฺยา.)] คณฺหิตฺวา, พหิ ฉฑฺเฑสหํ ตทา;

อนฺโตสุทฺธํ พหิสุทฺธํ, สุวิมุตฺตํ อนาสวํ.

๓๓. ‘‘สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ, วิปสฺสึ โลกนายกํ;

ปาฏลึ อภิวาเทตฺวา, ตตฺถ กาลงฺกโต อหํ.

๓๔. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ โพธิมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, โพธิปูชายิทํ ผลํ.

๓๕. ‘‘สมนฺตปาสาทิกา นาม, เตรสาสึสุ ราชิโน;

อิโต เตตฺตึสกปฺปมฺหิ [ตึสติกปฺปมฺหิ (สฺยา.)], จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๓๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.