๔. สูจิทายกตฺเถรอปทานํ

๑๙. ‘‘กมฺมาโรหํ ปุเร อาสึ, พนฺธุมายํ ปุรุตฺตเม;

สูจิทานํ มยา ทินฺนํ, วิปสฺสิสฺส มเหสิโน.

๒๐. ‘‘วชิรคฺคสมํ ญาณํ, โหติ กมฺเมน ตาทิสํ;

วิราโคมฺหิ วิมุตฺโตมฺหิ [วิภโวมฺหิ วิภตฺโตมฺหิ (ก.)], ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ.

๒๑. ‘‘อตีเต จ ภเว สพฺเพ, วตฺตมาเน จนาคเต [อตีตา จ ภวา สพฺเพ, วตฺตมานา จ’นาคตา (สฺยา. ก.)];

ญาเณน วิจินึ สพฺพํ, สูจิทานสฺสิทํ ผลํ.

๒๒. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, สตฺตาสุํ วชิรวฺหยา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๒๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สูจิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สูจิทายกตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.