๒. สุจินฺติกตฺเถรอปทานํ

๘. ‘‘ติสฺสสฺส โลกนาถสฺส, สุทฺธปีฐมทาสหํ;

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน, พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน.

๙. ‘‘อฏฺฐารเส [อฏฺฐตึเส (สี. สฺยา.)] อิโต กปฺเป, ราชา อาสึ มหารุจิ;

โภโค จ วิปุโล อาสิ, สยนญฺจ อนปฺปกํ.

๑๐. ‘‘ปีฐํ พุทฺธสฺส ทตฺวาน, วิปฺปสนฺเนน เจตสา;

อนุโภมิ สกํ กมฺมํ, ปุพฺเพ สุกตมตฺตโน.

๑๑. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ ปีฐมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปีฐทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๒. ‘‘อฏฺฐตึเส อิโต กปฺเป, ตโย เต จกฺกวตฺติโน;

รุจิ อุปรุจิ เจว, มหารุจิ ตติยโก.

๑๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุจินฺติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สุจินฺติกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.