๑๐. พุทฺธุปฏฺฐากตฺเถรอปทานํ

๕๖. ‘‘วิปสฺสิสฺส ภควโต, อโหสึ สงฺขธมฺมโก;

นิจฺจุปฏฺฐานยุตฺโตมฺหิ, สุคตสฺส มเหสิโน.

๕๗. ‘‘อุปฏฺฐานผลํ ปสฺส, โลกนาถสฺส ตาทิโน;

สฏฺฐิตูริยสหสฺสานิ, ปริวาเรนฺติ มํ สทา.

๕๘. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, อุปฏฺฐหึ มหาอิสึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อุปฏฺฐานสฺสิทํ ผลํ.

๕๙. ‘‘จตุวีเส [จตุนวุเต (สฺยา.)] อิโต กปฺเป, มหานิคฺโฆสนามกา;

โสฬสาสึสุ ราชาโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๖๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พุทฺธุปฏฺฐาโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

พุทฺธุปฏฺฐากตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

สุธาวคฺโค ทสโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

สุธา สุจินฺติ เจฬญฺจ, สูจี จ คนฺธมาลิโย;

ติปุปฺผิโย มธุเสนา, เวยฺยาวจฺโจ จุปฏฺฐโก;

สมสฏฺฐิ จ คาถาโย, อสฺมึ วคฺเค ปกิตฺติตา.

อถ วคฺคุทฺทานํ –

พุทฺธวคฺโค หิ ปฐโม, สีหาสนิ สุภูติ จ;

กุณฺฑธาโน อุปาลิ จ, พีชนิสกจินฺติ จ.

นาคสมาโล ติมิโร, สุธาวคฺเคน เต ทส;

จตุทฺทสสตา คาถา, ปญฺจปญฺญาสเมว จ.

พุทฺธวคฺคทสกํ.