๑๒. ทฺวาทสมสิกฺขาปทวณฺณนา

๑๑๗๐. ทฺวาทสเม – อุปสฺสโย น สมฺมตีติ วสโนกาโส นปฺปโหติ. เสสํ อุตฺตานเมว. สมุฏฺฐานาทีนิ อนนฺตรสทิสาเนวาติ.

ทฺวาทสมสิกฺขาปทํ.