๓-๕. ปริหานสุตฺตาทิวณฺณนา

๓๘๙-๓๙๑. ตติเย ปริหานํ โหตีติ ปุคฺคลวเสน ปริหานํ โหติ. โย หิ พุทฺเธสุ ธรนฺเตสุปิ จตฺตาโร สติปฏฺฐาเน น ภาเวติ, ตสฺส สทฺธมฺโม อนฺตรหิโต นาม โหติ เทวทตฺตาทีนํ วิย. อิติ อิมสฺมึ สุตฺเต ตสฺส ปุคฺคลสฺเสว ธมฺมนฺตรธานํ กถิตํ. จตุตฺถปญฺจเมสุ สพฺพํ อุตฺตานเมว.