๒-๑๐. ปุฬวกสุตฺตาทิวณฺณนา

๒๓๙-๒๔๗. ปุฬวกสญฺญาติ ปุฬวํ ปุฬวนฺติ ภาเวนฺตสฺส อุปฺปนฺนสญฺญา. วินีลกสญฺญาทีสุปิ เอเสว นโย. วินิจฺฉยกถา ปเนตฺถ สทฺธึ ภาวนานเยน วิสุทฺธิมคฺเค (วิสุทฺธิ. ๑.๑๐๒) วุตฺตา. เมตฺตาทโย ติกจตุกฺกชฺฌานวเสน เวทิตพฺพา, อุเปกฺขา จตุตฺถชฺฌานวเสเนว.