๒. สกฺกนามสุตฺตวณฺณนา

๒๕๘. ทุติเย มนุสฺสภูโตติ มคธรฏฺเฐ มจลคาเม มนุสฺสภูโต. อาวสถํ อทาสีติ จตุมหาปเถ มหาชนสฺส อาวสถํ กาเรตฺวา อทาสิ. สหสฺสมฺปิ อตฺถานนฺติ สหสฺสมฺปิ การณานํ, ชนสหสฺเสน วา วจนสหสฺเสน วา โอสาริเต ‘‘อยํ อิมสฺส อตฺโถ, อยํ อิมสฺส อตฺโถ’’ติ เอกปเท ฐิโตว วินิจฺฉินติ. ทุติยํ.