๕. ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานวณฺณนา

สูริโย ยถา วิคตวลาหเก นเภติ ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน. เตน สมเยน สมฺพหุลา ภิกฺขู คามกาวาเส วสฺสํ วสิตฺวา ภควนฺตํ ทสฺสนาย ราชคหํ อุทฺทิสฺส คจฺฉนฺตา สายํ อญฺญตรํ คามํ สมฺปาปุณึสุ. เสสํ อนนฺตรวิมานสทิสเมว.

๑๐๗๕. ‘‘สูริโย ยถา วิคตวลาหเก นเภ…เป….

(ยถา ปุริมวิมานํ, ตถา วิตฺถาเรตพฺพํ;)

๑๐๗๙. ‘‘วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี’’ติ.

ตตฺถ คาถาสุปิ อปุพฺพํ นตฺถิ;

ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.