๘. อพฺยากตกถาวณฺณนา

๙๐๑-๙๐๒. อิทานิ อพฺยากตกถา นาม โหติ. ตตฺถ ‘‘อตฺเถสา, ภิกฺขเว, เจตนา, สา จ โข อพฺโพหาริกา’’ติ (ปารา. ๒๓๕) วจนโต ‘‘สพฺพํ สุปินคตสฺส จิตฺตํ อพฺยากต’’นฺติ เยสํ ลทฺธิ, เสยฺยถาปิ เอกจฺจานํ อุตฺตราปถกานญฺเญว, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสเมตฺถ ยถา ปาฬิเมว นิยฺยาติ. สุปินคตสฺส จิตฺตํ อพฺโพหาริกนฺติ อิทํ อาปตฺตึ สนฺธาย วุตฺตํ. สุปินคตสฺส หิ ปาณาติปาตาทิวเสน กิญฺจาปิ อกุสลจิตฺตํ ปวตฺตติ, วตฺถุวิโกปนํ ปน นตฺถีติ น สกฺกา ตตฺถ อาปตฺตึ ปญฺญเปตุํ. อิมินา การเณน ตํ อพฺโพหาริกํ, น อพฺยากตตฺตาติ.

อพฺยากตกถาวณฺณนา.