๑. สาสนกถาวณฺณนา

๘๗๘. อิทานิ สาสนกถา นาม โหติ. ตตฺถ ติสฺโส สงฺคีติโย สนฺธาย ‘‘สาสนํ นวํ กต’’นฺติ จ ‘‘อตฺถิ โกจิ ตถาคตสฺส สาสนํ นวํ กโรตี’’ติ จ ‘‘ลพฺภา ตถาคตสฺส สาสนํ นวํ กาตุ’’นฺติ จ เยสํ ลทฺธิ, เสยฺยถาปิ เอกจฺจานํ อุตฺตราปถกานํ; เต สนฺธาย ตีสุปิ กถาสุ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. สติปฏฺฐานาติอาทิ สาสนํ นาม สติปฏฺฐานาทโย เจว อริยธมฺมา, กุสลาทีนญฺจ เทสนา. ตตฺถ เยสํ ภควตา เทสิตา สติปฏฺฐานาทโย, ฐเปตฺวา เต อญฺเญสํ วา สติปฏฺฐานาทีนํ กรเณน อกุสลาทีนํ วา กุสลาทิภาวกรเณน สาสนํ นวํกตํ นาม ภเวยฺย, กึ ตํ เอวํ กตํ เกนจิ, อตฺถิ วา โกจิ เอวํ กโรติ, ลพฺภา วา เอวํ กาตุนฺติ ตีสุปิ ปุจฺฉาสุ โจทนตฺถํ วุตฺตํ. เสสํ สพฺพตฺถ ยถาปาฬิเมว นิยฺยาตีติ.

สาสนกถาวณฺณนา.