๑๑. อสญฺญกถาวณฺณนา

๓๘๑. อิทานิ อสญฺญกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ ‘‘สงฺขารปจฺจยา วิญฺญาณ’’นฺติ วจนโต วินา วิญฺญาเณน ปฏิสนฺธิ นาม นตฺถิ. ‘‘สญฺญุปฺปาทา จ ปน เต เทวา ตมฺหา กายา จวนฺตี’’ติ วจนโต อสญฺญสตฺตานมฺปิ จุติปฏิสนฺธิกฺขเณ สญฺญา อตฺถีติ ลทฺธิ, เสยฺยถาปิ เอตรหิ อนฺธกานํ; เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ตโต นํ สกวาที ‘‘กึ เต ตํ ฐานํ สญฺญาภโว’’ติอาทีหิ โจเทตุํ สญฺญาภโว สญฺญาคตีติอาทิมาห. ตํ สพฺพํ ตโต ปรญฺจ ปาฬินเยเนว เวทิตพฺพนฺติ.

อสญฺญกถาวณฺณนา.