๑๒. เนวสญฺญานาสญฺญายตนกถาวณฺณนา

๓๘๔. อิทานิ เนวสญฺญานาสญฺญายตนกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ ‘‘เนวสญฺญานาสญฺญายตน’’นฺติ วจนโต น วตฺตพฺพํ ‘‘ตสฺมึ ภเว สญฺญา อตฺถี’’ติ ลทฺธิ, เสยฺยถาปิ เอตรหิ อนฺธกานํ; เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสเมตฺถ สพฺพํ ปาฬินเยเนว เวทิตพฺพนฺติ.

เนวสญฺญานาสญฺญายตนกถาวณฺณนา.

ตติโย วคฺโค.