๓. ตติยวินยธรสุตฺตวณฺณนา

๗๗. ตติเย วินเย โข ปน ฐิโต โหตีติ วินยลกฺขเณ ปติฏฺฐิโต โหติ. อสํหีโรติ น สกฺกา โหติ คหิตคฺคหณํ วิสฺสชฺชาเปตุํ.