๑๕-๒๒. สาสวทุก-สนิทสฺสนตฺติกํ

๙๕. นสาสวํ นสนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. เอกํ.

นอนาสวํ นสนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. เอกํ. คณิตเกน ตีณิ.

(นสาสวํ นอนิทสฺสนสปฺปฏิฆมูลสฺส ปุริมนเยน ตีณิ ปญฺหา.)

นอนาสวํ นอนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. เหตุยา เอกํ.