๒๒-๙. สนิทสฺสนตฺติก-สนิทสฺสนทุกํ

๙๖. สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นสนิทสฺสโน ธมฺโม นสนิทสฺสนสปฺปฏิฆสฺส นสนิทสฺสนสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย. (สํขิตฺตํ.) อารมฺมเณ ตีณิ, อธิปติยา ตีณิ, อุปนิสฺสเย ปุเรชาเต อตฺถิยา อวิคเต ตีณิ.

อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ อนิทสฺสนํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ นอนิทสฺสโน ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา… เหตุยา นว.