౨. చతువిపత్తిం

౩౩౬. యం తం [యం యం (క.)] పుచ్ఛిమ్హ అకిత్తయి నో;

తం తం బ్యాకతం అనఞ్ఞథా;

అఞ్ఞం తం పుచ్ఛామి తదిఙ్ఘ బ్రూహి;

గరుక లహుకఞ్చాపి సావసేసం;

అనవసేసం దుట్ఠుల్లఞ్చ అదుట్ఠుల్లం;

యే చ యావతతియకా.

సాధారణం అసాధారణం;

విభత్తియో చ [విపత్తియో చ (సీ. స్యా.)] యేహి సమథేహి సమ్మన్తి;

సబ్బానిపేతాని వియాకరోహి;

హన్ద వాక్యం సుణోమ తే.

ఏకతింసా యే గరుకా, అట్ఠేత్థ అనవసేసా;

యే గరుకా తే దుట్ఠుల్లా, యే దుట్ఠుల్లా సా సీలవిపత్తి;

పారాజికం సఙ్ఘాదిసేసో, ‘‘సీలవిపత్తీ’’తి వుచ్చతి.

థుల్లచ్చయం పాచిత్తియా, పాటిదేసనీయం దుక్కటం;

దుబ్భాసితం యో చాయం, అక్కోసతి హసాధిప్పాయో;

అయం సా ఆచారవిపత్తిసమ్మతా.

విపరీతదిట్ఠిం గణ్హన్తి, అసద్ధమ్మేహి పురక్ఖతా;

అబ్భాచిక్ఖన్తి సమ్బుద్ధం, దుప్పఞ్ఞా మోహపారుతా;

అయం సా దిట్ఠివిపత్తిసమ్మతా.

ఆజీవహేతు ఆజీవకారణా పాపిచ్ఛో ఇచ్ఛాపకతో అసన్తం అభూతం ఉత్తరిమనుస్సధమ్మం ఉల్లపతి, ఆజీవహేతు ఆజీవకారణా సఞ్చరిత్తం సమాపజ్జతి, ఆజీవహేతు ఆజీవకారణా – ‘‘యో తే విహారే వసతి, సో భిక్ఖు అరహా’’తి భణతి, ఆజీవహేతు ఆజీవకారణా భిక్ఖు పణీతభోజనాని అత్తనో అత్థాయ విఞ్ఞాపేత్వా భుఞ్జతి, ఆజీవహేతు ఆజీవకారణా భిక్ఖునీ పణీతభోజనాని అత్తనో అత్థాయ విఞ్ఞాపేత్వా భుఞ్జతి, ఆజీవహేతు ఆజీవకారణా సూపం వా ఓదనం వా అగిలానో అత్తనో అత్థాయ విఞ్ఞాపేత్వా భుఞ్జతి. అయం సా ఆజీవవిపత్తి సమ్మతా.

ఏకాదస యావతతియకా, తే సుణోహి యథాతథం;

ఉక్ఖిత్తానువత్తికా, అట్ఠ యావతతియకా;

అరిట్ఠో చణ్డకాళీ చ, ఇమే తే యావతతియకా.