౨౨౬. నగ్గియపటిక్ఖేపకథా

౩౭౦. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో భిక్ఖు నగ్గో హుత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి, ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘భగవా, భన్తే, అనేకపరియాయేన అప్పిచ్ఛస్స సన్తుట్ఠస్స సల్లేఖస్స ధుతస్స పాసాదికస్స అపచయస్స వీరియారమ్భస్స వణ్ణవాదీ. ఇదం, భన్తే, నగ్గియం అనేకపరియాయేన అప్పిచ్ఛతాయ సన్తుట్ఠితాయ సల్లేఖాయ ధుతతాయ [ధుతత్తాయ (క.)] పాసాదికతాయ అపచయాయ వీరియారమ్భాయ సంవత్తతి. సాధు, భన్తే, భగవా భిక్ఖూనం నగ్గియం అనుజానాతూ’’తి. విగరహి బుద్ధో భగవా – ‘‘అననుచ్ఛవికం, మోఘపురిస, అననులోమికం అప్పతిరూపం అస్సామణకం అకప్పియం అకరణీయం. కథఞ్హి నామ త్వం, మోఘపురిస, నగ్గియం తిత్థియసమాదానం సమాదియిస్ససి. నేతం, మోఘపురిస, అప్పసన్నానం వా పసాదాయ…పే…’’ విగరహిత్వా ధమ్మిం కథం కత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘న, భిక్ఖవే, నగ్గియం తిత్థియసమాదానం సమాదియితబ్బం. యో సమాదియేయ్య, ఆపత్తి థుల్లచ్చయస్సా’’తి.

నగ్గియపటిక్ఖేపకథా నిట్ఠితా.