౨౦౮. సివేయ్యకదుస్సయుగకథా

౩౩౫. తేన ఖో పన సమయేన రఞ్ఞో పజ్జోతస్స సివేయ్యకం దుస్సయుగం ఉప్పన్నం హోతి – బహూనం [బహున్నం (సీ. స్యా.)] దుస్సానం బహూనం దుస్సయుగానం బహూనం దుస్సయుగసతానం బహూనం దుస్సయుగసహస్సానం బహూనం దుస్సయుగసతసహస్సానం అగ్గఞ్చ సేట్ఠఞ్చ మోక్ఖఞ్చ ఉత్తమఞ్చ పవరఞ్చ. అథ ఖో రాజా పజ్జోతో తం సివేయ్యకం దుస్సయుగం జీవకస్స కోమారభచ్చస్స పాహేసి. అథ ఖో జీవకస్స కోమారభచ్చస్స ఏతదహోసి – ‘‘ఇదం ఖో మే సివేయ్యకం దుస్సయుగం రఞ్ఞా పజ్జోతేన పహితం – బహూనం దుస్సానం బహూనం దుస్సయుగానం బహూనం దుస్సయుగసతానం బహూనం దుస్సయుగసహస్సానం బహూనం దుస్సయుగసతసహస్సానం అగ్గఞ్చ సేట్ఠఞ్చ మోక్ఖఞ్చ ఉత్తమఞ్చ పవరఞ్చ. నయిదం అఞ్ఞో కోచి పచ్చారహతి అఞ్ఞత్ర తేన భగవతా అరహతా సమ్మాసమ్బుద్ధేన, రఞ్ఞా వా మాగధేన సేనియేన బిమ్బిసారేనా’’తి.

సివేయ్యకదుస్సయుగకథా నిట్ఠితా.