౪. అనుమోదనవత్తకథా

౩౬౨. తేన ఖో పన సమయేన భిక్ఖూ భత్తగ్గే న అనుమోదన్తి. మనుస్సా ఉజ్ఝాయన్తి ఖియ్యన్తి విపాచేన్తి – ‘‘కథఞ్హి నామ సమణా సక్యపుత్తియా భత్తగ్గే న అనుమోదిస్సన్తీ’’తి! అస్సోసుం ఖో భిక్ఖూ తేసం మనుస్సానం ఉజ్ఝాయన్తానం ఖియ్యన్తానం విపాచేన్తానం. అథ ఖో తే భిక్ఖూ భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. అథ ఖో భగవా ఏతస్మిం నిదానే ఏతస్మిం పకరణే ధమ్మిం కథం కత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘అనుజానామి, భిక్ఖవే, భత్తగ్గే అనుమోదితు’’న్తి. అథ ఖో తేసం భిక్ఖూనం ఏతదహోసి – ‘‘కేన ను ఖో భత్తగ్గే అనుమోదితబ్బ’’న్తి? భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. అథ ఖో భగవా ఏతస్మిం నిదానే ఏతస్మిం పకరణే ధమ్మిం కథం కత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘అనుజానామి, భిక్ఖవే, థేరేన భిక్ఖునా భత్తగ్గే అనుమోదితు’’న్తి.

తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరస్స పూగస్స సఙ్ఘభత్తం హోతి. ఆయస్మా సారిపుత్తో సఙ్ఘత్థేరో హోతి. భిక్ఖూ – ‘భగవతా అనుఞ్ఞాతం థేరేన భిక్ఖునా భత్తగ్గే అనుమోదితు’న్తి – ఆయస్మన్తం సారిపుత్తం ఏకకం ఓహాయ పక్కమింసు. అథ ఖో ఆయస్మా సారిపుత్తో తే మనుస్సే పటిసమ్మోదిత్వా పచ్ఛా ఏకకో అగమాసి. అద్దసా ఖో భగవా ఆయస్మన్తం సారిపుత్తం దూరతోవ ఏకకం ఆగచ్ఛన్తం. దిస్వాన ఆయస్మన్తం సారిపుత్తం ఏతదవోచ – ‘‘కచ్చి, సారిపుత్త, భత్తం ఇద్ధం అహోసీ’’తి? ‘‘ఇద్ధం ఖో, భన్తే, భత్తం అహోసి; అపిచ మం భిక్ఖూ ఏకకం ఓహాయ పక్కన్తా’’తి. అథ ఖో భగవా ఏతస్మిం నిదానే ఏతస్మిం పకరణే ధమ్మిం కథం కత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘అనుజానామి, భిక్ఖవే, భత్తగ్గే చతూహి పఞ్చహి థేరానుథేరేహి భిక్ఖూహి ఆగమేతు’’న్తి.

తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో థేరో భత్తగ్గే వచ్చితో ఆగమేసి. సో వచ్చం సన్ధారేతుం అసక్కోన్తో ముచ్ఛితో పపతి. భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. ‘‘అనుజానామి, భిక్ఖవే, సతి కరణీయే ఆనన్తరికం భిక్ఖుం ఆపుచ్ఛిత్వా గన్తు’’న్తి.