౭. ఆవట్టహారసమ్పాతవిభావనా

౬౯. యేన యేన చతుబ్యూహహారసమ్పాతేన నిరుత్యాధిప్పాయనిదానపుబ్బాపరానుసన్ధయో విభత్తా, సో చతుబ్యూహహారసమ్పాతో పరిపుణ్ణో, ‘‘కతమో ఆవట్టహారసమ్పాతో’’తి పుచ్ఛితబ్బత్తా ‘‘తత్థ కతమో ఆవట్టో హారసమ్పాతో’’తిఆది వుత్తం. తత్థ కతమో సంవణ్ణనావిసేసో ఆవట్టహారసమ్పాతో నామాతి పుచ్ఛతి.

‘‘కతమే సుత్తత్థా కథం ఆవట్టేతబ్బా’’తి పుచ్ఛితబ్బత్తా ‘‘తస్మా’’తిఆది వుత్తం. నేక్ఖమ్మసఙ్కప్పసఙ్ఖాతసమ్మాసఙ్కప్పబహులో కసిణాదివసేన, అవిహింసాసఙ్కప్పసఙ్ఖాతసమ్మాసఙ్కప్పబహులో మేత్తాదివసేన అధిగతాయ చిత్తేకగ్గతాయ చిత్తం ఠపేన్తో సంకిలేసతో రక్ఖితచిత్తో నామ హోతి, ‘‘తస్మా రక్ఖితచిత్తస్స, సమ్మాసఙ్కప్పగోచరో’’తి ఇమినా రక్ఖితచిత్తే వుత్తే సతి యా ఏకగ్గతా ఆవట్టేతబ్బా, సా అయం ఏకగ్గతా సమథో. ‘‘సమ్మాదిట్ఠిపురేక్ఖారో’’తి ఇమినా సమ్మాదిట్ఠిపురేక్ఖారే వుత్తే సతి యా పఞ్ఞా ఆవట్టేతబ్బా, సా అయం పఞ్ఞా విపస్సనా. ‘‘ఞత్వాన ఉదయబ్బయ’’న్తి ఇమినా ఉదయబ్బయఞాణసమన్నాగతే వుత్తే సతి యా దుక్ఖపరిజాననా ఆవట్టేతబ్బా, సా అయం దుక్ఖపరిజాననా దుక్ఖపరిఞ్ఞా. ‘‘థినమిద్ధాభిభూ భిక్ఖూ’’తి ఇమినా పుగ్గలాధిట్ఠానేన యం థినమిద్ధాభిభవనం వుత్తం, ఇదం థినమిద్ధాభిభవనం సముదయప్పహానం. ‘‘సమ్మా దుగ్గతియో జహే’’తి ఇమినా యో సబ్బదుగ్గతిజహనసఙ్ఖాతో అనుప్పాదో వుత్తో, సో అయం అనుప్పాదో నిరోధో. ఇతి దుక్ఖపరిఞ్ఞాయ పరిఞ్ఞేతబ్బం దుక్ఖసచ్చం ఆవట్టేతబ్బం, సముదయప్పహానేన పహాతబ్బం సముదయసచ్చం ఆవట్టేతబ్బం, నిరోధేన నిరోధసచ్చం ఆవట్టేతబ్బం, సమథవిపస్సనాహి మగ్గసచ్చం ఆవట్టేతబ్బన్తి ఇమాని చత్తారి సచ్చాని ఆవట్టేతబ్బానీతి.

‘‘ఏత్తకోవ ఆవట్టో హారసమ్పాతో పరిపుణ్ణో’’తి వత్తబ్బత్తా ‘‘నియుత్తో ఆవట్టో హారసమ్పాతో’’తి వుత్తం. యేన యేన సంవణ్ణనావిసేసభూతేన ఆవట్టహారసమ్పాతేన సమథాదయో ఆవట్టేతబ్బా, సో సో సంవణ్ణనావిసేసభూతో ఆవట్టహారసమ్పాతో నియుత్తో యథారహం నిద్ధారేత్వా యుజ్జితబ్బోతి అత్థో గహేతబ్బోతి.

ఇతి ఆవట్టహారసమ్పాతే సత్తిబలానురూపా రచితా

విభావనా నిట్ఠితా.

పణ్డితేహి పన…పే… గహేతబ్బోతి.