౩. పరిఞ్ఞావారవణ్ణనా

౧౬౫-౧౭౦. ఏత్థేవాతి ఇమస్మిం సచ్చయమకే ఏవ. అపరిఞ్ఞేయ్యతాదస్సనత్థన్తి ఏత్థ అ-కారో న పరిఞ్ఞేయ్యాభావవచనో, నాపి పరిఞ్ఞేయ్యపటిపక్ఖవచనో, అథ ఖో తదఞ్ఞవచనోతి యథారహం సచ్చేసు లబ్భమానానం పహాతబ్బతాదీనమ్పి దస్సనే ఆపన్నేయేవ సమయవారో దస్సనపరో, యేసఞ్చ న దస్సనపరో, తేసు కేసుచి సచ్చేసు లబ్భమానానమ్పి కేసఞ్చి విసేసానం అయం వారో న దస్సనపరోతి దస్సేన్తో ‘‘సచ్ఛికరణ…పే… దస్సనత్థఞ్చా’’తి ఆహ. సముదయే పహానపరిఞ్ఞావ వుత్తా, న తీరణపరిఞ్ఞాతి యుత్తం తావేతం సముదయస్సపి తీరేతబ్బసభావత్తా, ‘‘దుక్ఖే తీరణపరిఞ్ఞావ వుత్తా, న పహానపరిఞ్ఞా’’తి ఇదం పన కస్మా వుత్తం, నను దుక్ఖం అప్పహాతబ్బమేవాతి? సముదయసచ్చవిభఙ్గే వుత్తానం కేసఞ్చి సముదయకోట్ఠాసానం దుక్ఖసచ్చే సఙ్గహణతో దుక్ఖసముదయే వా అసఙ్కరతోవ గహేత్వా భూతకథనమేతం దట్ఠబ్బం. ఉభయత్థాతి దుక్ఖే సముదయే చ వుత్తా. కస్మా? తేసం సాధారణాతి. ఏవం సాధారణాసాధారణభేదభిన్నం యథావుత్తం పరిఞ్ఞాకిచ్చం పుబ్బభాగే నానక్ఖణే లబ్భమానమ్పి మగ్గకాలే ఏకక్ఖణే ఏవ లబ్భతి ఏకఞాణకిచ్చత్తాతి దస్సేతుం ‘‘మగ్గఞాణఞ్హీ’’తిఆది వుత్తం.

పరిఞ్ఞావారవణ్ణనా నిట్ఠితా.

సచ్చయమకవణ్ణనా నిట్ఠితా.