౨. సంసన్దనబ్రహ్మచరియకథావణ్ణనా

౨౭౩. రూపావచరమగ్గేనాతి రూపావచరజ్ఝానేన. తఞ్హి రూపభవూపపత్తియా ఉపాయభావతో మగ్గోతి వుత్తో. యథాహ ‘‘రూపుపపత్తియా మగ్గం భావేతీ’’తి (ధ. స. ౧౬౦). ఇదన్తి ఇదం రూపావచరజ్ఝానం. ‘‘ఇధవిహాయనిట్ఠహేతుభూతో రూపావచరమగ్గో’’తిఆదికం దీపేన్తం వచనం అనాగామిమగ్గస్స తబ్భావదీపకేన ‘‘ఇధ భావితమగ్గో’’తిఆదికేన కథం సమేతీతి చోదేత్వా యథా సమేతి, తం దస్సేతుం ‘‘పుబ్బే పనా’’తిఆది వుత్తం. తత్థ ‘‘పుబ్బే’’తి ఇమినా ‘‘ఇధ భావితమగ్గో’’తిఆదికం వదన్తి, ఇధాపి పన ‘‘రూపావచరమగ్గేనా’’తిఆదికం. తత్థ అనాగామీ ఏవాతి అనాగామిఫలట్ఠో ఏవ. ఝానానాగామీతి అసముచ్ఛిన్నజ్ఝత్తసంయోజనోపి రూపభవే ఉప్పజ్జిత్వా అనావత్తిధమ్మమగ్గం భావేత్వా తత్థేవ పరినిబ్బాయనతో. అధిప్పాయోతి యథావుత్తో ద్విన్నం అట్ఠకథావచనానం అవిరోధదీపకో అధిప్పాయో.

ఇధాతి కామలోకే. తత్థాతి బ్రహ్మలోకే. ఏత్థ చ పరవాదీ ఏవం పుచ్ఛితబ్బో ‘‘తీహి, భిక్ఖవే, ఠానేహీ’’తి సుత్తం కిం యథారుతవసేన గహేతబ్బత్థం, ఉదాహు సన్ధాయభాసితన్తి? తత్థ జానమానో సన్ధాయభాసితన్తి వదేయ్య. అఞ్ఞథా ‘‘పరనిమ్మితవసవత్తిదేవే ఉపాదాయా’’తిఆది వత్తుం న సక్కా ‘‘దేవే చ తావతింసే’’తి వుత్తత్తా. యథా హి తస్స ‘‘సేయ్యథాపి దేవేహి తావతింసేహి సద్ధిం మన్తేత్వా’’తిఆదీసు వియ సక్కం దేవరాజానం ఉపాదాయ కామావచరదేవేసు తావతింసదేవా పాకటా పఞ్ఞాతాతి తేసం గహణం, న తేయేవ అధిప్పేతాతి సుత్తపదస్స సన్ధాయభాసితత్థం సమ్పటిచ్ఛితబ్బం, ఏవం ‘‘ఇధ బ్రహ్మచరియవాసో’’తి ఏత్థాపి అనవజ్జసుఖఅబ్యాసేకసుఖనేక్ఖమ్మసుఖాదిసన్నిస్సయభావేన మహానిసంసతాయ సాసనే పబ్బజ్జా ‘‘ఇధ బ్రహ్మచరియవాసో’’తి ఇమస్మిం సుత్తే అధిప్పేతా. సా హి ఉత్తరకురుకానం దేవానఞ్చ అనోకాసభావతో దుక్కరా దుల్లభా చ. తత్థ సూరియపరివత్తాదీహిపి దేవేసు మగ్గపటిలాభాయ అత్థితా విభావేతబ్బా, ఉత్తరకురుకానం పన విసేసానధిగమభావో ఉభిన్నమ్పి ఇచ్ఛితో ఏవాతి.

సంసన్దనబ్రహ్మచరియకథావణ్ణనా నిట్ఠితా.

బ్రహ్మచరియకథావణ్ణనా నిట్ఠితా.