౪. ఞాణకథావణ్ణనా

౬౧౪-౬౧౫. ‘‘అన్ధకా’’తి వుత్తా పుబ్బసేలియఅపరసేలియరాజగిరికసిద్ధత్థికాపి యేభుయ్యేన మహాసఙ్ఘికా ఏవాతి వుత్తం ‘‘పుబ్బే…పే… భవేయ్యు’’న్తి. తత్థ అఞ్ఞేతి వచనం ద్విన్నం కథానం ఉజువిపచ్చనీకభావతో. పురిమకానఞ్హి చక్ఖువిఞ్ఞాణాదిసమఙ్గీ ‘‘ఞాణీ’’తి వుచ్చతి, ఇమేసం సో ఏవ ‘‘ఞాణీ’’తి న వత్తబ్బోతి వుత్తో. రాగవిగమో రాగస్స సముచ్ఛిన్దనం, తథా అఞ్ఞాణవిగమో. యథా సముచ్ఛిన్నావిజ్జో ‘‘ఞాణీ’’తి, పటిపక్ఖతో ‘‘అఞ్ఞాణీ’’తి, ఏవం అసముచ్ఛిన్నావిజ్జో ‘‘అఞ్ఞాణీ’’తి, పటిపక్ఖతో ‘‘ఞాణీ’’తి వుత్తో. అఞ్ఞాణస్స విగతత్తా సో ‘‘ఞాణీ’’తి వత్తబ్బతం ఆపజ్జతి, న పన సతతం సమితం ఞాణస్స పవత్తనతోతి అధిప్పాయో.

ఞాణకథావణ్ణనా నిట్ఠితా.