౬. తూలోనద్ధసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౫౨౬. ఛట్ఠే తూలం పక్ఖిపిత్వాతి హేట్ఠా చిమిలికం పత్థరిత్వా తస్స ఉపరి తూలం పక్ఖిపిత్వాతి అత్థో. పోటకితూలన్తి ఏరకతూలాది యంకిఞ్చి తిణజాతీనం తూలం. సేసమేత్థ ఉత్తానమేవ. తూలోనద్ధమఞ్చపీఠతా, అత్తనో అత్థాయ కరణం వా కారాపేత్వా వా పటిలాభోతి ఇమాని పనేత్థ ద్వే అఙ్గాని. అత్తనా కారాపితస్స హి పటిలాభమత్తేనేవ పాచిత్తియం. తేనేవ పదభాజనే ‘‘పటిలాభేన ఉద్దాలేత్వా పాచిత్తియం దేసేతబ్బ’’న్తి వుత్తం. కేనచి పన ‘‘పటిలాభేన ఉద్దాలేత్వా పాచిత్తియం దేసేతబ్బన్తి ఏత్థ కిఞ్చాపి పటిలాభమత్తేనేవ పాచిత్తియం వియ దిస్సతి, పరిభోగేయేవ ఆపత్తి దట్ఠబ్బా. ‘అఞ్ఞేన కతం పటిలభిత్వా పరిభుఞ్జతి, ఆపత్తి దుక్కటస్సా’తి వచనం ఏత్థ సాధక’’న్తి వుత్తం, తం తస్స మతిమత్తం. న హి ‘‘అఞ్ఞేన కతం పటిలభిత్వా పరిభుఞ్జతి, ఆపత్తి దుక్కటస్సా’’తి ఇదం అత్తనా కారాపితం సన్ధాయ వుత్తం, కరణకారాపనపచ్చయా చ ఇమినా సిక్ఖాపదేన పాచిత్తియం వుత్తం, న పరిభోగపచ్చయా. ‘‘న, భిక్ఖవే, తూలోనద్ధం మఞ్చం వా పీఠం వా పరిభుఞ్జితబ్బం, యో పరిభుఞ్జేయ్య, ఆపత్తి దుక్కటస్సా’’తి హి ఖన్ధకే వుత్తత్తా అత్తనా వా కతం హోతు అఞ్ఞేన వా, పరిభుఞ్జన్తస్స పరిభోగపచ్చయా దుక్కటమేవ, న పాచిత్తియం.

తూలోనద్ధసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.