౨. దుతియనిస్సగ్గియపాచిత్తియసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౭౪౦. వత్థుసమ్పత్తత్తా వా న తస్సా అనాపన్నకామతాయ వా అనాణత్తికతాయ వా అకాలచీవరమదంసు. యథాదానే ఏవ ఉపనేతబ్బం, న భాజేతబ్బం పుగ్గలికత్తాతి అధిప్పాయో. అత్థతో హి ఇతరమ్పి యథాదానే ఏవ ఉపనేతబ్బమేవ. గణ్ఠిపదే పన ‘‘అయ్యాయ దమ్మీతి ఏవం పటిలద్ధన్తి నిస్సట్ఠపటిలద్ధం. యథాదానేతి దాయకేహి పరిచ్చత్తవిధానేన. ఉపనేతబ్బన్తి అకాలచీవరభావేన భాజేతబ్బన్తి అధిప్పాయో. ఇధ భాజాపితాయ లద్ధచీవరమేవ నిస్సగ్గియం హోతి, తం వినయకమ్మం కత్వాపి అత్తనా న లభతీ’’తి లిఖితం. యది నిస్సట్ఠపటిలద్ధం సన్ధాయ ఇదం వుత్తం సియా, ‘‘నిస్సజ్జితబ్బం సఙ్ఘస్స వా గణస్స వా పుగ్గలస్స వా దదేయ్య, దదేయ్యుం, అయ్యాయ దమ్మీ’’తి వుత్తత్తా తీణిపేతాని పదాని వత్తబ్బాని సియుం, తస్మా న కేవలం నిస్సట్ఠపటిలద్ధమేవ యథాదానే ఉపనేతబ్బం, అఞ్ఞాహి భిక్ఖునీహి లద్ధకోట్ఠాసమ్పి యథాదానేయేవ ఉపనేతబ్బం.

౭౪౧. ‘‘అకాలచీవరే కాలచీవరసఞ్ఞాయ అనాపత్తీ’’తి పన భాజనపచ్చయా ఆపజ్జితబ్బాపత్తిం నాపజ్జతీతి ఏత్తకమేవ దీపేతి, న పటిలద్ధం, న యథాదానే దాతబ్బన్తి ఇమమత్థం దీపేతి. లేసేన పన గణ్హాతి చే, భణ్డగ్ఘేన కారేతబ్బా.

దుతియనిస్సగ్గియపాచిత్తియసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.